Caroline Pitcairn, Onderwijzeres, Malawi
Onderwijzeres Caroline Pitcairn kreeg veel steun van haar school toen ze besloot via VSO aan de slag te gaan. Met 19 maanden verlof op zak vertrok Caroline, met haar onderwijsexpertise, naar Rumphi in het noorden van Malawi. Hieronder beschrijft ze haar werk, de warmte en vrijgevigheid van haar collega’s en buren en het soms erg modderige woon-werkverkeer…
Van een voorproefje op Afrika naar een langer verblijf
Een paar zomers geleden ben ik naar Ghana geweest. Ik genoot van iedere minuut en besloot dat ik meer wilde. Een van mijn vrienden had pas gesolliciteerd bij VSO en me er van alles over verteld. Dus ik vroeg ook een sollicitatieformulier aan en na zo’n drie maanden heb ik het tenslotte ingevuld. Mijn school en het bestuur waren geweldig; de directeur vond dat ik het beslist moest doen. Ik kreeg 19 maanden verlof en de belofte dat ik na afloop terug kon komen op school.
Aanpassen aan het leven in Malawi
Toen we aankwamen in Malawi kregen we van VSO eerst een intensieve training van een week. Taallessen waren daar een onderdeel van, hoewel ik de lokale taal eigenlijk niet hoefde te leren omdat ik voornamelijk Engels zou spreken. De eerste paar weken logeerde ik bij een andere VSO’er en dat was erg fijn want ze was al negen maanden in het land - ze heeft me van alles op de hoogte gebracht en me geholpen met de cultuur. De mensen met wie ik samenwerkte waren ook fantastisch en hebben me geholpen mijn draai te vinden.
Malawi is echt een prachtig land en de mensen zijn zo warm en vriendelijk. Ik bewonder de relaxte levensstijl en het feit dat mensen en familie vóór het werk komen. Zo veel mensen hebben zo’n moeilijk leven. De uitdaging om aan geld en voedsel te komen is constant aanwezig en toch zouden ze me het eten van hun eigen bord geven (en dat deden ze ook vaak). Ze maakten dat ik me echt welkom voelde.
De kwaliteit van het onderwijs verbeteren
Mijn functietitel in Malawi was Facilitator Voortgezette Professionele Ontwikkeling. Ik werkte vooral met adviseurs voor het basisonderwijs (PEAs)- zij dragen zorg voor de professionele ontwikkeling van onderwijzers in maximaal 18 scholen in hun regio. Ik hielp de PEAs met de verbetering van hun centra voor onderwijsontwikkeling,. Onderwijzers bezoeken de centra om boeken te lenen, trainingen te volgen en de weg te vinden naar goede onderwijsbronnen.
Mijn taak omvatte ook het ontwerpen en faciliteren van trainingen. Deze behandelden het opzetten van schoolbibliotheken, het bijhouden van een register, lesmateriaal produceren en gebruiken, managementstijlen, behoeften in het speciaal onderwijs, en workshops in vakken als wiskunde, natuur- en scheikunde en taal. Voor veel deelnemers waren deze participatieve sessies een totaal nieuwe ervaring: ze waren gewend gewoon te luisteren naar wat ze verteld werd.
Toen ik in Malawi was, werd er net een nieuw curriculum ingevoerd dat tot doel had de lesmethoden gebruiksvriendelijker te maken. In de nieuwe plannen werd sterk de nadruk gelegd op participatie en voor een aantal onderwijzers betekende dit een echte verandering, want de “chalk and talk” methode was de enige die ze kenden. Ik hielp onderwijzers en PEAs bij het gebruik van het nieuwe curriculum en het zich eigen maken van nieuwe manieren van werken, zoals bijvoorbeeld het indelen van de kinderen in kleine groepen om grote klassen beter beheersbaar te maken.
Uitdagingen
Mijn standplaats was Rumphi, in het noorden van Malawi, en ik was ook verantwoordelijk voor de districten Mzimba North en Mzimba South, een heel groot gebied! Ik maakte lange reizen, eerst op mijn motor en later met de auto. Vooral in het regenseizoen was dat niet zo eenvoudig vanwege de grote hoeveelheden modder.
Tijdbeheer was vaak een hele uitdaging. Ik kon bijvoorbeeld komen opdagen voor een vergadering en dan twee uur moeten wachten voor er anderen kwamen. Maar ik leerde daar vrij snel mee omgaan en kon het al gauw waarderen als de vergadering maar een half uur te laat begon!
Caroline’s resultaten
Ik vind wel dat ik een verschil heb gemaakt, vooral voor de mensen met wie ik nauwer heb samengewerkt. Ik heb hard gewerkt om de scholen en adviseurs aan te moedigen van elkaar te leren en ideeën uit te wisselen in plaats van alles alleen te doen. Voor sommigen van hen was dit heel moeilijk en het duurde even om hen zover te krijgen, maar tenslotte zag iedereen de voordelen ervan. Ik denk dat ik door mijn eigen gedrag het goede voorbeeld heb gegeven. Ik heb heel veel commentaar gekregen op mijn neiging om op tijd te zijn, mijn vermogen om toe te geven dat ik een fout heb gemaakt en mijn bereidheid om hulp te vragen wanneer ik die nodig heb - allemaal zeldzame trekjes voor mensen op het platteland van Malawi.
Ik weet zeker dat mijn eigen vaardigheden meer zijn ontwikkeld dan die van de mensen met wie ik gewerkt heb en dat ik meer van hen geleerd heb dan zij van mij. Mijn vaardigheden als facilitator zijn verbeterd dankzij de training die ik heb gegeven en ik ben een betere teamspeler geworden (vroeger vond ik dat eigenlijk behoorlijk moeilijk).
Thuiskomen
Na mijn thuiskomst kon ik gelukkig weer terugkeren naar mijn oude baan. Ik werk hard aan de relatie tussen onze school en een partnerschool in Malawi en we sturen een heleboel brieven en videoclips heen en weer. In onze school zetten we in op de ontwikkeling van onderwijs vanuit een internationaal, mondiaal perspectief, en de kinderen genieten en profiteren ervan.
Ik kan het absoluut aanbevelen, werken via VSO, het is zo verrijkend en je ontmoet zo veel verschillende, schitterende mensen. Het is echt een ervaring die je leven verandert.

