VSO bereidt noodhulp voor na verwoestende overstromingen in…
02 september, 2026
Op haar achttiende krijgt Jannati van haar ouders te horen dat het tijd is om te trouwen. Ze had het al een tijdje zien aankomen, maar nu wordt het ineens concreet. Jannati wil niet trouwen. Ze wil haar opleiding afmaken, zelfstandig haar inkomen verdienen en zelf over haar toekomst kunnen beslissen. Ze heeft het al vaak om zich heen zien gebeuren en ze is bang dat een huwelijk haar vrijheid en kansen zal afnemen. Jannati besluit daarom alles op alles te zetten om haar ouders ervan te overtuigen dat er een andere weg is.
Jannati groeit op als één van vier dochters in een gezin met weinig geld. Haar vader heeft geen vaste baan en verdient zijn geld met kleine klussen die hij kan vinden. Haar moeder werkt als lerares. Samen verdienen ze maar weinig.
Geld voor de opleiding van hun dochters is daarom niet vanzelfsprekend. In haar gemeenschap hoort Jannati regelmatig dat het zonde is om geld uit te geven aan de opleiding van een meisje. Een meisje trouwt uiteindelijk toch, is de gedachte. Waarom zou je dan blijven investeren in haar onderwijs?
“Een meisje moet niet trouwen omdat anderen vinden dat het tijd is. Ze moet de kans krijgen om te leren en haar eigen toekomst te kiezen.”
Maar voor Jannati staat er veel meer op het spel dan alleen haar opleiding. Ze wil niet afhankelijk zijn van een man of schoonfamilie die bepaalt wat ze wel en niet mag. Ze wil zelf kunnen werken, geld verdienen en beslissingen nemen over haar eigen leven. Want afhankelijk zijn van een man maakt kwetsbaar. In een huwelijk kan die afhankelijkheid betekenen dat je steeds minder te zeggen hebt over je eigen leven, je eigen lichaam en de keuzes die je maakt.
Jannati weet wat er kan gebeuren wanneer meisjes jong trouwen. Ze heeft gezien hoe meisjes in haar omgeving na hun huwelijk hun vrijheid verliezen. Sommigen worden jong zwanger en krijgen gezondheidsproblemen. Anderen krijgen te maken met geweld of mishandeling door hun man of schoonfamilie. Ze ziet hoe meisjes hun opleiding moeten opgeven, minder contact hebben met hun eigen familie en steeds minder te zeggen hebben over hun eigen leven.
“Ik heb gezien wat er gebeurt met meisjes die jong trouwen. Hun gezondheid komt in gevaar en soms krijgen ze te maken met geweld en onderdrukking.”
Dat wil Jannati niet. Ze legt haar ouders uit waarom ze haar opleiding wil afmaken en waarom ze niet klaar is voor een huwelijk. Ze wil blijven leren, zelfstandig worden en later zelf kunnen bepalen hoe haar leven eruitziet.
Tijdens de trainingen van VSO-vrijwilligers leerde Jannati karate. Ze voelt zich hierdoor sterker en zelfverzekerder.
Maar voor jezelf opkomen tegen je ouders is niet makkelijk, zeker niet in de gemeenschap waar Jannati vandaan komt. Er is veel druk van familie en omgeving om te doen wat er van je wordt verwacht. Jamal brengt haar in contact met andere VSO-vrijwilligers, bij wie ze een aantal karatetrainingen volgt. Dat doet meer met haar dan ze had verwacht. Door de training staat ze steviger in haar schoenen en durft ze beter voor zichzelf op te komen. Met steun van Jamal en de andere vrijwilligers blijft ze het gesprek met haar ouders aangaan.
Met een opleiding vergroot Jannati haar kansen op werk en een eigen inkomen. Dan kan ze haar familie helpen om uit de armoede te komen. Een huwelijk op jonge leeftijd biedt diezelfde kansen niet.
En haar ouders luisteren. Het huwelijk gaat niet door. Jannati krijgt de kans om haar opleiding voort te zetten en haar eigen toekomst te kiezen.
Jannati zit nog steeds op school. Daarnaast verdient ze geld met het verkopen van handgestikte kantha’s, traditionele stoffen met decoratief handborduurwerk. Ze is ontzettend dankbaar dat ze niet is uitgehuwelijkt en nu de zelfstandigheid heeft waar ze zo hard voor heeft gevochten.
Jannati maakt haar opleiding af en bouwt aan haar eigen toekomst.
Jannati zet haar eigen ervaring in om andere meisjes te helpen. Ze praat met families over de gevolgen van een huwelijk op jonge leeftijd en probeert ouders ervan te overtuigen hun dochters naar school te laten gaan.
Dat is niet altijd gemakkelijk. Wanneer ze zich uitspreekt tegen kindhuwelijken, krijgt ze soms te horen dat ze zich er niet mee moet bemoeien. Mensen vragen zich af wie er voor een meisje zorgt als ze niet trouwt. Ook krijgt Jannati te horen dat meisjes niet hoeven te studeren, omdat ze uiteindelijk toch voor een gezin zullen zorgen. Toch blijft ze doorgaan.
“Ik wil voorkomen dat andere meisjes in een huwelijk terechtkomen waarin ze geen vrijheid meer hebben. Daarom praat ik met families en probeer ik hen ervan te overtuigen hun dochters te laten leren.”
Langzaam ziet Jannati verandering in haar omgeving. Meisjes krijgen meer ruimte om te leren en hun eigen toekomst vorm te geven.
Voor Jannati is het gelukt. Ze gaat nog steeds naar school, verdient haar eigen geld en koos haar eigen toekomst. Maar voor veel meisjes in Bangladesh loopt het anders. Bijna de helft van de jonge meisjes trouwt er vóór haar achttiende (UNICEF, 2025).
Met steun kunnen meer meisjes de kans krijgen die Jannati kreeg: om naar school te blijven gaan, zelfstandig te worden en zelf over hun toekomst te beslissen. Steun onze VSO-vrijwilligers om kindhuwelijken te voorkomen.