Zaynab verloor haar huis aan de rivier en leeft nog altijd met de gevolgen

Wanneer het water door de dijk breekt, is er voor Zaynab en haar gezin maar één plek waar ze naartoe kunnen: een boom. Samen met haar man en kinderen klimt ze omhoog. Haar jongste kind, dat nog borstvoeding krijgt, houdt ze stevig tegen zich aan. Urenlang blijven ze daar zitten. Van ongeveer tien of elf uur ’s avonds tot de volgende middag. Onder hen verandert hun dorp in één grote stroom water.

“We klampten ons vast aan de takken en probeerden ons vast te houden.”

Het is 2009 en cycloon Aila heeft grote delen van Koyra in Bangladesh getroffen. De dijk breekt, het water stroomt het dorp binnen en huizen, bomen en bezittingen worden meegesleurd door de rivier. Ook het huis van Zaynab en haar familie is verdwenen.

Niets meer om naar terug te keren

Urenlang blijven ze in de boom zitten. Van ongeveer tien of elf uur ’s avonds tot de volgende middag. Zaynab houdt haar kinderen dicht tegen zich aan en klampt zich samen met haar man vast aan de takken. Dan verschijnen er boten. Mensen zijn gekomen om hen te redden. Zaynab wordt uit de boom geholpen en in een boot getild. Na uren van angst is er eindelijk een weg naar veiligheid. Samen met haar man en kinderen wordt ze naar een plek gebracht waar de dijk niet is doorgebroken.

Daar vinden ze tijdelijk onderdak in een cycloonopvang. Duizenden mensen zijn daar samengekomen. Er is nauwelijks ruimte om te zitten of te staan. Ze krijgen wat eten van de overheid en leven daar ongeveer een week van. Wanneer het water zakt, keert Zaynab terug naar huis. Maar eigenlijk is er geen huis meer.

“Toen we terugkwamen, was er niets meer. We konden ons huis niet eens herkennen. Er was geen manier om de plek waar we hadden gewoond nog terug te vinden.”

Terug naar hun oude leven kunnen ze niet. Hun huis is weg en hun dorp is zwaar beschadigd. Daarom besluit het gezin te vertrekken. Via de rivier komen ze aan in Khulna. Met hun kinderen op de arm komen ze aan bij een aanlegsteiger. Ze hebben geen huis, bijna geen spullen en nauwelijks eten.

Zaynab en haar kleindochter.

Van een kippenloods naar een nieuw leven

In Khulna vinden Zaynab en haar gezin tijdelijk onderdak in een oude opslagruimte van een pluimveebedrijf.

“De opslagruimte was vies. We hebben hem schoongemaakt en zijn daar met onze kinderen gaan wonen.”

Zaynab en haar man werken allebei om hun gezin in leven te houden. Haar man werkt als dagloner. In Khulna trekt hij met een handkar door de straten en vervoert hij goederen om geld voor het gezin te verdienen. Het is zwaar werk en levert weinig op. Zaynab probeert ook klussen te vinden om geld te verdienen. Geld voor onderwijs is er nauwelijks. Haar kinderen gaan tot groep 5 naar school, daarna kan ze hun opleiding niet meer betalen.

Twee jaar geleden overlijdt haar man. Hij had astma, maar er was niet genoeg geld om naar een dokter te gaan.

“We konden het ons niet veroorloven om hem naar een dokter te brengen.”

Sindsdien staat Zaynab er grotendeels alleen voor.

Nu leeft ze met haar kleindochter

Zaynab is inmiddels ouder dan zeventig. Haar kinderen wonen inmiddels verspreid en proberen ieder te zorgen voor een inkomen. De één werkt in een steenbakkerij en de ander als huishoudster. Hard werken voor weinig geld. Zelf woont Zaynab nu met haar kleindochter. Ook nu is geld een dagelijks probleem. Soms is er genoeg eten. Soms niet.

Het huis waar Zaynab met haar kleindochter woont. Bij zware regen lekt het dak en stroomt het water naar binnen.

“Als we eten hebben, eten we. Als we niets hebben, eten we niet. Vandaag is er geen enkele maaltijd gekookt.”

Haar huis biedt bovendien weinig bescherming tegen het weer. Als het regent, stroomt het water naar binnen. Met plastic probeert ze het lek te dichten. Bij zwaar weer blijft ze binnen met haar kleindochter. De angst en onzekerheid van de cycloon zijn misschien al lang geleden, maar de gevolgen zijn nog altijd voelbaar.

“Ik heb hier een huis, maar het lekt. Als het regent, stroomt het water naar binnen.”

Zaynab probeert door te gaan

Zaynab ontvangt inmiddels ondersteuning van Purnima, een lokale organisatie die met steun van VSO mensen in kwetsbare situaties helpt. Tijdens de ramadan kreeg ze voedsel en ook nu ontvangt ze regelmatig ondersteuning. Daarnaast helpt Zaynab mee met het planten van bomen.

Voor Zaynab is die steun belangrijk. Ze heeft weinig familie in de buurt om op terug te vallen. Haar man is overleden en haar zonen en dochters hebben zelf ook maar weinig.

“Als iemand mij helpt, kan ik daar iets aan hebben. Ik heb niemand anders om me te helpen.”

Toch blijft de toekomst onzeker. Zaynab weet dat ze op haar leeftijd niet veel meer kan werken. Ze maakt zich zorgen over zichzelf en haar kleindochter.

Zaynab met haar kleindochter in de straat waar ze samen wonen.

Help mensen zoals Zaynab

Het leven van Zaynab is voorgoed veranderd door de cycloon. Ze verloor haar huis en moest haar dorp verlaten. Jaren later verloor ze ook haar man.

Nu woont ze met haar kleindochter in een huis dat bij iedere zware regenbui kwetsbaar is. Met weinig inkomen en weinig mensen om op terug te vallen, blijft ze afhankelijk van hulp.

VSO werkt samen met lokale organisaties om mensen die door rampen en armoede in een kwetsbare situatie terechtkomen te ondersteunen. Juist voor mensen zoals Zaynab kan die steun het verschil maken tussen er alleen voor staan en weer een beetje perspectief krijgen. Met jouw steun kunnen lokale organisaties mensen in nood helpen met de ondersteuning die zij op dat moment het hardst nodig hebben.

Help mee en geef mensen zoals Zaynab weer perspectief.

Word donateur!