Galgalo bouwt aan vrede in een droogtegevoelig gebied

Galgalo (28) is veehouder en vader van een vierjarige dochter. Samen met zijn gezin woont hij in het grensgebied tussen Ethiopië en Kenia, wat wordt geteisterd door gewapende conflicten als gevolg van aanhoudende droogte en hongersnood. Door de extreme droogte is hij al zijn vee verloren. Daarnaast heeft hij meerdere malen zijn huis moeten ontvluchten vanwege conflicten. Via het VSO-project ‘Integrating peacebuilding, development and humanitarian efforts on the Kenya and Ethiopia cross border (IPDHE) zet Galgalo zich nu in om conflicten te temperen en te voorkomen. 

Droogte en honger zorgen voor conflicten

Het grensgebied tussen Ethopië en Kenia is niet alleen een scheiding tussen twee landen, maar ook een plek waar verschillende stammen en tegenstrijdige belangen samenkomen. Door extreme droogte en een tekort aan water en voedsel zijn de spanningen er al jarenlang hoog. Dit leidt regelmatig tot conflicten, geweld en diefstal van vee. Het raakt miljoenen mensen die in dit grensgebied leven en voor wie veeteelt en handel de belangrijkste bron van inkomsten vormt.

“Iedere keer als er een conflict is, ben ik bang voor mijn familie en voor mijn dochter. Het is moeilijk om te vluchten, omdat de wegen bijna onbegaanbaar zijn.” – Galgalo

Onregelmatige regenval maakt een succesvolle oogst onmogelijk

“Ik woon met mijn vrouw en kind in een huis zonder elektriciteit, omdat we niet dicht bij de stad wonen. We hebben ook geen stromend water. We gebruiken water uit een stuwdam die ver weg ligt. Ik heb een paar dieren, twee koeien en vijf geiten,” aldus Galgalo. Het weer is meestal zonnig, met zowel korte als lange regenperiodes. Soms blijft de regen volledig uit, waardoor een droogteperiode een heel seizoen kan aanhouden. Dit heeft grote gevolgen voor zowel mens als dier. Tijdens de laatste droogte heerste er wijdverspreide voedselschaarste. Galgalo verloor helaas al zijn vee. Hij verbouwde gewassen zoals maïs en bonen maar door de onregelmatige regenval was het niet mogelijk om een succesvolle oogst binnen te halen.

Guyatu, de vrouw van Galgalo, samen met haar vierjarige dochter. Ze moet vaak uren lopen om schoon drinkwater te verkrijgen.

Herstel en veerkracht in tijden van droogte

Lokale vrijwilligers van VSO zetten zich actief in voor concrete oplossingen binnen de gemeenschappen in dit gebied. Ze ondersteunen veehouders bij het opbouwen van hun veestapel. Zo ontvangen bewoners bijvoorbeeld twee geiten om opnieuw te kunnen beginnen. Lokale bewoners krijgen ook training in duurzame landbouw en veeteelt, zodat zij in de toekomst beter bestand zijn tegen extreme weersomstandigheden. Deze trainingen lopen uiteen van het leren bewaren van hooi, dat tot wel drie jaar houdbaar blijft en gebruikt wordt als voer voor vee, tot het opzetten en beheren van zaadbanken. Via deze oplossingen kunnen mensen zoals Galgalo zich beter weren tegen de onregelmatige regenval.

“Als de regen eindelijk komt, krijg je ook te maken met overstromingen die het hele dorp treffen.” – Galgalo

Vredescommissies als sleutel tot conflictpreventie

Maar dit soort praktische interventies kunnen alleen echt duurzaam zijn wanneer gemeenschappen eerst stabiliteit en veerkracht opbouwen. Galgalo zegt: “Vrede is echt een hele belangrijke vereiste voor wederopbouw.” Honger veroorzaakt vaak onrust, en die onrust kan vervolgens leiden tot conflicten tussen verschillende stammen. Daarom ondersteunt VSO de oprichting van zogeheten vredescomités. Deze commissies brengen vertegenwoordigers van verschillende stammen samen om met elkaar in gesprek te gaan. Zo krijgen spanningen de ruimte om besproken te worden voordat ze kunnen uitgroeien tot grotere conflicten.

Galgalo met hooi dat is gemaaid tijdens de weideoogst. Hij is door vrijwilligers getraind in het oogsten en opslaan van hooi.

Vredescomités en duurzame landbouw helpen gemeenschappen

Dankzij VSO is Galgalo lid geworden van een vredescomité dat maandelijks samenkomt. Hij vertelt hierover: “Ik heb geleerd hoe ik vrede kan sluiten met de mensen in onze eigen gemeenschap, maar ook met de gemeenschap die dichtbij ons woont.” Op dit moment ervaren ze vrede, omdat er een vredescomité actief is. Aan de andere kant van de grens bestaat ook zo’n comité. Beide groepen komen samen en maken afspraken over hoe ze conflicten kunnen oplossen.

Word donateur!    Bekijk het project